Bir Ayet:
الَّذِينَ قالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزادَهُمْ إِيماناً وَقالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ (173) سورة آل عمران:
“Bazı insanlar müminlere: "Düşmanlarınız -Mekke müşrikle ri- size karşı ordu topladı, onlardan korkun." dediklerinde, bu, onların imanını artırdı ve şöyle dediler: "Allah bize yeter. O ne güzel vekildir.” (173) Ali İmran Suresi:

Bir Hadis:
عَنْ أَنَسٍ، قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: (لاَ يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ، حَتَّى أَكُونَ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ وَالِدِهِ وَوَلَدِهِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ.) صحيح البخاري: ح : (1) ص (10) رقم الحد ث: (15)
Enes (Rd) anlatıyor. Nebi (s.a.v.) “Sizden biriniz, ebeveynin den, çocuğundan ve bütün insanlardan daha çok beni sevme dikçe, gerçek iman etmiş olamaz.” Buyurdu. Sah. Buhari: C-(1) S-(12) Hadis No: (15)